استواری ام بیهوده نیست

قاف...مانده از عشق

هنوز...*

 

هیچ معجزه ای اتفاق نیافتاد!

امیر تلفنی سعی کرد بگه کارها درست شده، اما با نقل  صحبت هاش فهمیدم همه چیز طبق روال خودش جلو میره. می دونستم امیر زحمتش رو کشیده، چیزی نگفتم تا متوجه ناراحتی من نشه. مهم اینه که تلاشش رو کرد.

در دبی، کارهام به لطف خدا خیلی عالی پیش رفته. شاید ثمره ی تلاش 8 ماهه ام رو بزودی بگیرم.

خدایا تنهام نذار...

تب ناشی از سرما خوردگی و درد شدید عفونت دندان، امانم رو بریده بود. اما تا ساعت 6 با عبدالله دویدیم.

این هندی ها هم از من خنگ ترند! رفتیم داروخانه محلول شستشوی دهان بگیریم. هر چی گفتم mouthwash می خوام نمی فهمیدند. شاید ایراد از لهجه ی من بود. چون وقتی آوردند، دقیقا همین روش نوشته بود. از اینکه نمی تونستم حالیشون کنم به شدت عصبی شده بودم. یک دفعه بدون اجازه بطری آب معدنی رو از جلوی هر دوشون برداشتم. باز کردم مقداری آب به دهانم ریختم و شروع به غرغره کردن کردم. دهان عبدالله از تعجب باز مونده بود. از اونجایی که آدم فضولی نیستم! اصلا نگاهی به مرد هندی فروشنده نکردم! اما به سبک فریبرز چهار چشمی حواسم به خانم دکتر هندی بسیار زیبا بود که نزدیک بود از شدت خنده بیافته روی صندلی.

به هر حال حالیشون کردم چی می خوام!!

سرما خوردگی ام کاملا بر طرف شده. با آنتی بیوتیک و مسکن، درد دندونم هم تسکین پیدا کرده.

کاش مسکنی هم بود که درد "دل های شکسته" رو التیام می بخشید.

 

پ.ن(1): مگه میشه؟!...

آیدا روی یکی از عکس های نهالم که با لباس هندی که براش فرستاده بودم گرفته، با فتو شاپ کار خیلی قشنگی کرده که دل عموش شاد شد.

در  خلوت خونه ی دبی، با این عکس نهالم حسابی گریه کردم. سبک شدم. مگه میشه این دختر رو داشت و نداشت؟...

مگه میشه این فرشته رو داشت و ازش دور بود؟ مگه میشه...

عکس رو در گالری سایت ببینید.

 

 پ.ن(2): بیماری مهلک!...

در رؤیا گولم می زنی

در واقعیت به من می خندی

من

دانسته به این خواری تن می دهم

بیماری کدام یک از ما

مهلک تر است؟...**

 

پ.ن(3): یک سال پیش...همین روز...همین وبلاگ...

لحظه ها می گذرند ...اما به سختی...

اون ته های دلم میگه روزهای خوب در راهه...برام دعا کنید.

یک سال پیش نوشتم:

گفتم به دل زمانه چه دارد ز گیر و دار

خندید و گفت آنچه نیاید به کار ما

بی مدعا ستمکش حیرانی خودیم

بیدل به دوش کس نتوان بست بار ما...***

 

*از وبلاگ لبخند

**ساره

***بیدل دهلوی

عکس: نیاز